Adopta a tua mascota de balde
eueoseeuu: Ano nevado non pode ser malo

eueoseeuu

Estou de paso nos EEUU e quero reflexalo nalgures.

Monday, February 20, 2006

Ano nevado non pode ser malo



Hoxe estamos contentos. Amenceu todo nevado e as rapazas non tiveron clase. Eu xa temia que ia pasar este inverno sen unha nevada digna de fotos pero a natureza sabe e produciu esta especie de miragre que e cubrir todo de branco cunha beleza tan grande, silandeira e misteriosa como perecedeira.

Ana, o Colin e mais eu aproveitamos a coxuntura e fomos de paseo ata o cemiterio onde puidemos tirar algunhas fotos coa neve e algun video. O Colin gozou coa neve como acostuma gozar coa area da praia: bota carreiras e escarba coas patas. Logo afucinha no buraco e asoma os fucinhos todos larafuzados. O malo da neve e que e fria e remata tremendo o parvechinho del, pero que lle quiten o bailado.

E aqui embaixo deixo o video rodado no cemiterio. Escuitanse as minhas tripadas na neve dura e danlle un toque tetrico a gravacion. Desta volta non dixen nin pio que esta visto que o meu non e o choio de locutor: falo mui dispacio e cunha voz profunda que da medo.

E iso e todo por hoxe.

http://www.youtube.com/watch?v=1RLqgk_36bo

10 Comments:

At 2:54 AM, Blogger Peke said...

Desde logo produce un efecto algo tétrico. Seguro que ao natural non era para tanto.

 
At 2:55 AM, Blogger Nemeth said...

a súa voz non dá tanto medo como as localizacións! Entre a casa esa das latas e o cemiterio... mi madriña :D

por certo, lindo can!

apertas

 
At 10:38 AM, Blogger el niño de la guía said...

Que sitios mais raros escolhe para passear!! :D
No cemitério de Boisaca, em Compostela, há um sinal na porta que proibe a entrada aos cães.

 
At 1:52 PM, Blogger Nemeth said...

proibido cans? e logo terán medo que leven algún oso prá casa?

 
At 2:12 PM, Anonymous Marinha de Allegue said...

Pois a mín gústame ese son paréceme que acompaña moi ben a grabación.
Un beijo.
:)

 
At 3:15 PM, Blogger hojasdehierba said...

Que contentiño parece Colin, coma todo o mundo cando hai neve ;)
Apertas.

 
At 3:37 PM, Blogger Jan said...

Que preciosa curtiña, e que envexa da neve. Non sei, a min non me parece tétrico, máis ben melancólico, de saudade. Máis non deixa de ser poético.

En Compostela vai un frío pelón, pero ainda que hai uns días caeron uns copiños, non callou.

Eu non teño cadeliños que saian a xogar á neve, pero Pippin e Merry, os michiños, pasan o frío meténdose baixo as mantas mentres vexo a tele ou dentro das sabas de felpiña pola noite.

 
At 4:07 PM, Blogger Mariquiña said...

Pois eu prefiro escoitarte. :) ¿A casa das latas está nun lugar solitario?

 
At 7:01 PM, Blogger acedre said...

Gracias a todos polos comentarios. Xa lle dixen a Colin os piropos que lle escribistes e el dixo "ghau".
Non acostumo pasealo polo cemiterio senon polos arredores da casa que son duas ruas paralelas. Aqui hai xente que leva os cans no coche e entran no cemiterio co coche e pasean os cans polo camposanto adiante sen problema ningun (ningun can busca osos). Gatos si que non miro no cemiterio. Fan ben quedar na casa a cuberto do frio.
En canto a casa das latas dicir que non esta aillada que esta abeirada a estrada e nun cruce de estradas. A casa non ten muros nin peches da finca (aqui e rariiiisimo iso de fechar as fincas) e esta chea da trangallada que se vislumbra no video e esta a venda a trangallada esa.
A minha voz e asi: profunda e falo lento. Ana di que ainda falo mais lento cando gravo algo. Logo oio a minha voz e non me gusta nada.
Bueno, un saudo a todos e gracias de novo.

 
At 11:02 AM, Anonymous muralla said...

Gústanme muito os cemiterios americanos, e ise nevado debe ser precioso.
O Colin está contento, como acostuman a estar os cas na neve...
Disfrutaina muito...

 

Post a Comment

<< Home