Adopta a tua mascota de balde
eueoseeuu: Opcions

eueoseeuu

Estou de paso nos EEUU e quero reflexalo nalgures.

Thursday, March 16, 2006

Opcions



Muitas veces paro a pensar no mundo no que estamos e se paga a pena seguir este ritmo tolo de materialismo e sen metas.

Seguro que xa o pensache algunha vez coma min iso de deixalo todo e vivir co fundamental e sen mais problemas.

A foto esta e dunha rapaza dunha comunidade paquistani das montanhas que acostuma ter paxarinhos como mascotas. Esta comunidade respecta toda a vida animal e, de feito, cando o fotografo ia facer a foto, a rapaza estaba rescatando avelainhas dun bulleiro ou pucharca. A paxina descubrina gracias a Nemeth e a ligazon e esta.

Hai veces que me gustaria ser asi. O pior seria dicir adeus ao xamon e ao pulpo.

Ata manha.

10 Comments:

At 6:47 AM, Blogger Jan said...

Quen non o pensou algunha vez? Pero algúns nos acomodamos nos nosos pequenos praceres. Como di o refrán -non sei onde o escoitei, a verdade, pero gustoume- ...Non é máis rico o que máis ten, senón o que menos desexa.

 
At 9:01 AM, Blogger Marinha de Allegue said...

Claro que o pensei e claro que me gustaría paréceme unha opción a ter en conta.
A presencia da moza paquistaní da foto levoume a un tempo onde todo pasaba lento, gustoume.
O materialismo esclavízanos e perdemos liberdade, enfermamos...

Unha aperta grande.
:)

 
At 10:25 AM, Blogger nenodanorita said...

Recordo na película Samsara como cousas do capitalísmo ridículo coma unhas gafas de sol rachaban a armonía das xentes que vivían no Tibet...

 
At 11:19 AM, Blogger Peke said...

Sempre hai a posibilidade de tomar as cousas con máis calma sen renunciar ao xamón nin ao polbo. A conciliación é posible, non si?

 
At 11:24 AM, Blogger verdello said...

no fondo todo se reduce a unha cuestión de valor e de medo.

 
At 12:05 PM, Anonymous Larvós said...

Comparto a túa visión. Máis dunha vez sentín o desexo de despedirme de todo este follón e marchar a algún lado a facer non sei qué... e ese é o problema: que non sei qué...
Estas dúbidas...

 
At 12:52 PM, Anonymous SZ said...

Hai que alixeirarse de cousas, só son cousas, pero "pesan" e lástrannos.
Unha aperta

 
At 1:10 PM, Blogger Ghanito said...

O xamón e o polbo son enxebres, non saen dunha sociedade consumista.
Renunciar ó consumismo penseino, renunciar ó xamón e ó polbo...¡abofé que non!
¡Ai Acedre, levas moito tempo nese país!

Ou se cadra é algún sindrome derivado do teu novo traballo.

Descansa a miudo, preocúpome por ti se pensas en deixar eses bos costumes galegos.

 
At 9:27 PM, Blogger acedre said...

A verdade e que o xamon pesa muito e non e un producto materialista cen por cen. Habera que seguir acostumanse a estes pequenos praceres do mundo moderno e deixar os bucolismos para as vacacions ou para as lecturas.
Gracias a todos polos comentarios. Eu sigo posteando neste mundo materialista.

 
At 11:46 AM, Blogger Nemeth said...

cada un podemos facer pouco, pero moitos poucos van facendo muito...
un grao non fai celeiro pero axuda ao compañeiro, ou algo semellante era... a diagnose é o primeiro chanzo prá cura :)

apertas

 

Post a Comment

<< Home